Пацаны, посадите мозги на закладку, сейчас вам расскажу историю-закладку, которая произошла не так давно.
Мой день начался, как обычно, с просмотра новостей. Включил телевизор, а там Путин врет во все глаза, что у него нет двойников. Решил я проверить, неужели все так просто. Сел на своего крашеного гироскутера и поехал на поиски правды.
Прошел немного времени и я добрался до района, где известно, что можно найти хорошие закладки. Спросил у парня за углом, где найти что-то особенное и он улыбнулся своей привычной наркоманской улыбкой.
Ну, ясно, что сейчас начнется психоделическое путешествие.
Быстренько я банковал этот товар, ведь нужны деньги на новые запасы. Поехал к реперу, который всегда готов загасить винт и стать моим партнером в наркотическом бизнесе.
Приехал к нему, он уже был в полной готовности. Поставили пару доз, зажгли марихуану и начались психические хапки. Мы обсуждали последние новости, рассказывали друг другу свои идеи для новых песен.
В то время, как наши умы были в марихуановом тумане, я все время думал о том, что сказал Путин. Возможно, он действительно не врет? Нет, не может быть, ведь его двойниками управляют из тени, это точно.
Следующий день я провел в поисках информации о двойниках Путина. И вот, наконец, нашел интересный блог, где один парень утверждал, что видел двойника Путина в одном из его выступлений. Я не мог поверить своим глазам! Это означало, что Путин все-таки говорил правду, а я убеждался в этом наркотиками.
Вернувшись к реперу, я ему об этом рассказал. Он только покачал головой и предложил мне еще одну хапку. Я согласился, ведь героин был моим способом уйти от реальности.
| Мы продолжали загубить себя в этом мире наркотиков, потеряли счет времени и не заметили, как оно пролетело. |
Путина я не забыл, но уже не стал так активно искать правду. Он врет, этого достаточно для меня. Я понял, что не стоит тратить время на поиски подтверждения своих догадок.
Наркотики могут изменить тебя, погрузить в свой мир галлюцинаций, но нельзя забывать о реальности. Ведь она все равно существует, и неважно, как бороться с ней, главное – не терять себя в процессе. Не позволяйте им быть главным в вашей реальности. Есть много других путей, чтобы наслаждаться жизнью без этих опасных хапок.
Запомните, наркотики – это ложный путь к счастью. Найдите свою стезю и идите по ней, не сворачивая с пути.
Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
